De Droom van de Eik

Ik vind het fijn om op een zonnige dag het bos in te lopen en te zoeken naar de Boom. Soms moet ik uren lopen, diep het bos in, voordat ik de tinteling voel die zo tussen mijn schouderbladen omhoog kruipt naar mijn kruin. Andere keren weet ik binnen een paar minuten waar de Boom staat en word ik er als door een magneet naar toe getrokken. Zo ging het ook die keer.
Het was eigenlijk helemaal niet zo zonnig, meer zo'n dag die eigenlijk nog niet weet wat 'ie wil en het hele spectrum van grijstinten laat zien, afgewisseld met verleidelijke blauwe glimlachjes. Ik had net besloten thuis te blijven, toen ik die tinteling voelde en een sterke drang kreeg om naar het bos te gaan. Inmiddels heb ik geleerd dat je de mooiste ervaringen krijgt als je toegeeft aan deze impulsen, dus stond ik een uurtje later tussen de bomen.
Het was een gebied waar ik nog niet eerder was geweest en ik gaf me over aan de energie van het bos. Meteen voelde ik de energie van een Boom, zo groot dat ik er duizelig van werd. Dwars door het kreupelhout haastte ik mij in de richting van de bron van deze oerkracht, onderweg aangevallen door venijnige brandnetels en plagerig struikelspul. Net toen ik dacht niet verder te kunnen zag ik door een kiertje in het gebladerte een open plek. Ik voelde dat ik daar moest zijn en dus worstelde ik mijn een weg door de taaie takken, die mij bewust tegen leken te houden, alsof er op die open plek iets was dat niet voor mijn ogen bestemd was. Ik vocht nog harder, tot ik met een kloppend hoofd en onder de blauwe plekken door de laatste verdediging heen viel. Versuft keek ik om me heen en zag dat een zacht mostapijt zich uitstrekte over een grote cirkelvormige plaats. Ik zou ter plekke in slaap zijn gevallen, ware het niet dat mijn aandacht bijna onmiddellijk werd getrokken door de majestueuze verschijning van de enorme Eik die precies in het midden van de cirkel stond. Met tien mensen had je de stam nog niet kunnen omvatten en de kruin torende zo hoog boven de rest van het bos uit, dat het mij verbaasde dat je de boom niet al van veraf kon zien. Ieder blad leek een reuzenhand en toch zo mooi lichtgroen en fragiel dat je er bijna doorheen kon kijken. De andere bomen aan de rand van de cirkel leken eerbiedig de kruin naar hun koning te neigen.
Meteen herkende ik deze overweldigende verschijning als de bron van de magische aantrekkingskracht die ik al de hele middag had gevoeld en na een korte aarzeling ging ik met mijn rug tegen de eeuwenoude stam zitten, tussen de enorme wortels. Na een paar minuten begon mijn energie met die van de Boom te resoneren: ik voelde de pulserende levenskracht door mijn hele lichaam stromen en langzaam zakte ik weg in een diepe trance. En toen gebeurde het ongelooflijke: de Eik opende zich voor mij en ik zag zijn geschiedenis, ik voelde zijn emoties bij alle herinneringen, waarvan de oudste duizenden jaren teruggingen in de tijd. Ik droomde zijn droom, de droom van de Eik:

In de prille lente van jouw geslacht
Werd ik door wijzen grootgebracht
Mannen en vrouwen de kosmos nabij
Zagen weerspiegeld hun oorsprong in mij

Zij vierden het leven, gedachten de dood
En keerden naar mij in tijden van nood
Zij werkten met mij de magie van het leven
De Mens en de Eik door een cirkel omgeven

Toen kwamen er cirkels met muren van steen
Een nieuwe magie en ik stond alleen
Geen gouden sikkel om de mare te snoeien
Geen dansen meer om het graan te doen groeien

Ik sta hier al eeuwen te wachten op jou
Roepend tot jij me begrijpen zou
Je bent eindelijk bij je oorsprong gekomen
Laat nu de magie weer vrijelijk stromen

Hoe lang ik daar heb gezeten, weet ik niet meer, alle besef van tijd was ik kwijt. Ik wist dat een oeroude wijsheid mij op
magische wijze had vervuld en het was alsof ik zèlf duizenden jaren ouder was, alsof de Eik een deel van mij was geworden.
Uiteindelijk heb ik het stuk bos kunnen kopen en de acht jaarfeesten vier ik weer in de grove, zoals het hoort.
Ik vertel dit verhaal aan eenieder die het wil horen, zodat wij misschien ooit als mensheid weer de magie van het leven zullen
ervaren en delen met alle wezens om ons heen. Want dat is de droom, de droom van de Eik.